Anneler anlatıyor

MEDİHA Gramos 37 yaşında. Bir şirkette danışman olarak çalışıyor. Tek çocuğu var, adı Elif. Elif’e 2 yaşındayken otizm teşhisi konulmuş. Şu an 5 yaşında. Gramos, “Elif, 18 aylıkken, diğer bebeklerin aksine göz kontağı kurmuyordu. Akranlarıyla ilgilenmiyordu. Ayrıca konuşamıyordu. Hemen bir çocuk psikyatristine gittik. Otizm teşhisi konuldu. Dünya başıma yıkıldı. Büyük bir travma geçirdim. Çünkü doktor hastalığı sanki benim çocuğum gripmiş gibi söyledi” diyor. 32 yaşındaki Pınar Küçükaras ise iki çocuk annesi. Oğlu Ömer 7, kızı Zeynep ise 5.5 yaşında. Küçükaras’ın oğlu otistik: “Ömer çok sağlıklı bir bebekti. Fakat uykuları zorlayıcıydı. Gelişim sürecinde konuşması ve yürümesi normal zamanda oldu. Fakat 1.5 yaşına geldiğinde bir farklılık fark ettik.” Ömer, kardeşi Zeynep doğunca çevresindekilerle daha az iletişim kurmaya başladı. Küçükaras, Ömer’i psikoloğa götürdüğünü ancak doktorların kardeşini kıskandığı için böyle davrandığını söylediklerini anlatıyor. 3 yaşında teşhisin konulduğunu söylüyor. Küçükaras, “Babası konduramadı. Ben çok ağır bir travma geçirdim. Otizm nedir bilmiyordum. Nasıl davranmalıydım?” diyor.

İNCİ DÖNTAŞ